Gianni De Biasi në një rrëfim unik për aventurën e tij shqiptare

0
SHPËRNDAJE

Gjergj Kastrioti i quajtur ndryshe Skënderbeu, në një nga fjalimet e tij të famshme, tha pak a shumë këto fjalë për të ngritur krenarinë e popullit shqiptar. Evropa, në aktivitet të plotë të turmës që ishte në shekullin e pesëmbëdhjetë, duke u dridhur para një prej armiqve më të këqinjtë historisë së saj, turqit. Skënderbeu me mjekrën e tij të gjatë të bardhë, shumë i qetë si një filozof grek, shumë i rëndë si një komandant, e udhëhoqi Shqipërinë në një rezistencë që shkoi përtej një beteje të ngritur apo përleshje politike.

Busti i Heroit Kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeu
Busti i Heroit Kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeu

Skënderbeu ndërtoi një shtet, duke i mësuar lirinë një populliqë kurrë nuk kishin parë asgjë, qysh nga errësira e Mesjetës. Shqipëria sot, është ndërtuar përmes përpjekjeve dhe gjakut të derdhur në emër të një ideali që shkon edhe përtej kufijve gjeopolitikë, ata janë bijtë e Skënderbeut.

Simboli i familjes së tij (dhe shumë vendeve të tjerë në Lindje), shqiponja dykrenare ishte madhështore, veçanërisht në fundin e shekullit të njëzet, një kujtesë e krenarisë së një populli të mësuar për të luftuar kundër shtypjes dhe padrejtësisë. Frymën e këmbënguljes dhe shpesh të tërbuar me të cilën shqiptarët kanë mbrojtur dhe vazhdojnë të mbrojnë traditat e tyre buron nga shpirti i madh i ruajtjes që Kastrioti kishte si frymëzim për të përzënë nga tokat e tij turqit.

Futbolli është një nga prezantimet më të mira të jetës

Dhe, me pak fantazi, edhe këtu, në Shqipëri, ne mund të jemi në gjendje për të parë një nga shumë që si një punë e çuditshme bashkëkohore të artit, përshkojnë rrugën nëpër histori.

Kjo gjë është tani në duart e një italiani, që në Itali ka luajtur dhe drejtuar skuadra për shumë vite: Giovanni (Gianni për të gjithë) De Biasi.

Këtu, me shkëndijën e imagjinatës që përmenda më parë, unë kap telefonin për të kontaktuar atë. U përpoqa të kuptoja se ku ishte baza e ndryshimit të futbollit shqiptar, i cili është dalëngadalë është duke u kualifikuar në eliminatoret për Francë 2016.

-De Biasi Mirëmëngjes, kujtesa ime e parë me ju është e lidhur me lamtumirën nga futbolli i Roberto Baggio. Unë kam qenë duke qarë në shtrat në shtëpi.

“Ah, por atëherë ju jeni një gnarello (“djalë” në Brescia)?”

Ne kemi thyer akullin dhe ju gjithashtu dukeni njeri simpatik.Por tani ne flasim për të ardhmen e Shqipërisë, madje edhe duke e lënë mënjanë Skënderbeun.

-Në dhjetor të vitit 2011, Ju morët një telefonatë nga agjenti juaj: “Përshëndetje Gianni, ne kemi një ofertë nga Shqipëria. Çfarë duhet të bëjmë? Si përfundoi ajo gjë?

“Më shumë ose më pak. Ai më quajti një person, një mik, dhe më pyeti nëse kam menduar ndonjëherë për të drejtuar një kombëtare. Po, unë pranoj që do të doja. Disa ditë më vonë, unë e pyes dhe ai më thotë se drejtuesit e Kombëtares së Shqipërisë ishin të gatshëm të më merrnin si trajner. Unë nuk e kisha menduar në Gjermani, kur më folur për një Kombëtare, ku ai ekip ishte Shqipëria. Unë vija nga një zhgënjim i tmerrshëm në Udine pas vetëm dy muajve të punës, unë doja të ngrihesha menjëherë lartë.”

Por tek Shqipëria … unë nuk jam i sigurt.

“Ai më në fund u bind dhe organizoi takimin, i cili, që shkoi shumë e mirë. Pas disa orësh ai më njofton dhe më thotë se ata zgjodhën mua, dhe se isha unë ai që u bëri përshtypje atyre. Pastaj punojmë pak për kontratën, ne kërkojmë një zgjidhje që i kënaq të gjithë dhe pastaj kam nënshkruar.”

Çfarë është Shqipëria?

“Ah, pyetje e mirë. Shqipëria, për ne, është një ide. Ne” – referuar mua – “unë gjithmonë e kisha imagjinuar Shqipërinë si diçka të largët, një vend ku unë kurrë nuk do të kishte shkuar në gjithë jetën time. Aktualisht, Shqipëria është shumë më afër nga sa ju mund të mendoni. Italia është partneri i tyre më i madh tregtar, Seria A është kampionati i ndjekur më shumë se të gjithë.”

-Çfarë mendoje se ajo ishte, në kohën e punësimit të tij, një qëndrim mbizotërues ndaj tij?

“Kuriozitet, nuk ka dyshim. Unë ndjeva se njerëzit ishin shumë kurioz për emrin tim. Në thelb, në Shqipëri, 35% e popullsisë ndjek Bundesligën dhe bën tifo për Bayern Munchen. Pjesa e mbetur prej 65% është i sëmurë pas futbollit italian dhe është i ndarë pak a shumë në mënyrë të barabartë, në mes Milanit, Juventus dhe Inter. Gjithashtu ndjekin edhe ekipin kombëtar italian. Unë nuk ishte një emër i ri në atë 65%, dhe ata që nuk më njihnin ishin dyfish kureshtar. Kombëtarja shqiptare vinte nga vite të vështira, ka pasur një dëshirë të madhe për të vënë të kaluarën pas.”

-Cila ishte gjendja në të cilën e gjetët ekipin? Çfarë pune kishe për të bërë?

“Situata ishte e komplikuar. Ekipi ishte shumë i vjetër, ne kemi iniciuar një ndryshim të gjeneratave gjë në të cilën jemi duke punuar edhe tani. Ne kemi ulur moshën mesatare. Shumë lojtarë të rinj, edhe pse interesante, ishin krejtësisht jashtë listës së kombëtares shqiptare. Në disa raste ata u detyruan të bëjnë zgjedhje të tjera, të tilla si Zvicra.”

-Kjo është një punë e madhe. Si mund të sjellësh shqiptarët në kombëtaren e tyre?

“Me rezultatet, dhe kjo nuk është e thjeshtë. Ajo kërkoi shumë punë. Në ditët e para unë kam kontaktuar për të bindur lojtarët apo familjet e lojtarëve, t’u shpjegoja atyre se Kombëtarja shqiptare është duke u kthyer në nivele serioze, si të tjerët. Kur kam filluar të marr rezultatet, gjërat kanë ndryshuar. Tani janë lojtarët që me anë të menaxherëve bëhen të gjallë. Ata na kujtojnë se edhe ata janë shqiptarë dhe kanë ëndërr të veshin fanellën e ekipit kombëtar. Ajo është një kënaqësi e madhe.”

-Megjithatë, mbeten disa situata të komplikuara. Unë mendoj për vëllezërit Xhaka: Taulant zgjodhi kombëtaren shqiptare, ndërsa Granit preferoi Zvicrën, duke pretenduar se disa menaxherë i kishin kërkuar të holla për të luajtur?

“Sinqerisht, unë nuk mendoj se është e mundur që disa anëtarë të federatës të kërkojnë para për një lojtar, pasi kjo do të ishte kundër interesave tona. Është e mundur që disa mburravecë mund të jenë përpjekur të përfitojnë me emrin e dikujt tjetër. Njerëzit “dinake” janë kudo. Megjithatë qëllimi ynë ishte për të shmangur idenë që situata të tilla mund të krijohen dhe, siç u përmend, duket se tashmë e kemi arritur këtë gjë. Unë jam ende i lumtur që kam bindur Taulant Xhakën të bashkohej ke ne. Ishte shumë punë e lodhshme , por tani ai është një shtyllë e ekipit .

-Mustafi dhe Januzaj janë lojtarë që do të garantonin një hap vendimtar si skuadër. Ishte e pamundur për t’i bindur ata?

Adnan Januzaj
Adnan Januzaj

“Unë u përpoqa me të vërtetë në çdo mënyrë. Me Januzajn, atëherë, ishte një odise e gjatë. Pasi e telefonova disa herë me rradhë, më pas i shkrova babait të tij, i cili është shqiptar të paktën katër ose pesë herë. Kam shkruar në frëngjisht, italisht, shqip, por asgjë për të bërë: Unë kurrë nuk isha i shqetësuar për një përgjigje.”

Shkodran Mustafi me trofeun e Kupës së Botës duke bërë Shqiponjën
Shkodran Mustafi me trofeun e Kupës së Botës duke bërë Shqiponjën

“Përsa i përket Mustafit, ishte krejt diçka tjetër. Unë shkova në Bogliasco në stërvitjen e Sampdorias, u takuam dhe tentova t’a bindja atë. Ai kishte shumë dëshirë të luante për Shqipërinë, por nga ana tjetër ishte kapiteni i Kombëtares gjermane U-21. Unë u përpoqa shumë t’a rrëmbeja në ekip dukë i bërë shumë ftesa për në Kombëtare. Por për atë çdo gjë shkoi mirë, pasi pas dëmtimit të Reus ai u thirr në botëror, duke e sjellë në shtëpi Kupën e Botës.”

-Donis Avdijaj (1996) Schalke 04 është tashmë po flitet shumë për të: Ai ka një klauzolë lirimi për 50 milionë euro dhe është mes Shqipërisë dhe Gjermanisë. A e keni takuar atë?

Dionis Avdiaj
Dionis Avdiaj

Po, unë shkova për të parë atë në një ndeshje në Vjenë. Është një lojtar i mirë, edhe pse unë mendoj se për një vend në ekipin e parë kombëtar duhet të luftojnë të gjithë. Duhet të rritet akoma, dhe mendoj se termi për 50 milionë është ngarkesë e presionit të mediave. Ne do të shohim se çfarë do të zgjedhi kur të vijë koha, sepse tani ai nuk i ka mbyllur dyert për Shqipërinë.”

-Ne biseduam rreth asaj se si keni qenë në gjendje për të ndërtuar grupin. Vendosja në fushë, t’i jepnit një identitet lojës saktë ishte e vështirë?

Ajo ishte e vështirë, por jo e pamundur. Djemtë kanë treguar një frymë sakrifice që kurrë nuk kam imagjinuar. Për ta, thirrja për ngjyrat dhe flamurin janë në vendin e parë. Shumë prej tyre kanë ditur se si të përshtaten me sistemin tim të lojës pa problem. Sigurisht, disa gabime ende ndodhin, por përkushtimi me të cilën ata aplikojnë është tepër prekëse.

-Ju kanë ndihmuar edhe italianët në këtë proces? Mendoj gjithnjë për një lojtar si Cana, dhe e kuptoj se ai është një gjysmëperëndi në Shqipëri.

De Biazi duke biseduar me Lorik Canën
De Biazi duke biseduar me Lorik Canën

“Jo e keni gabim: ai është një Zot i vërtetë për shqiptarët. Për mua ishte shumë i dobishëm, dhe për shkak se ai ishte një nga të mbijetuarit nga trajnerët e mëparshëm, dhe për shkak se ai është një djalë i madh. Ai flet pesë gjuhë dhe ka një uragan në personalitetin e tij, ka stofin e një kapiteni. Është përkthyesi im, jo shumë me gjuhën por në taktike: me pak fjalë, në një mënyrë apo tjetër unë mund t’a bëj veten të kuptohet, por taktikisht kjo nuk është gjithmonë aq e thjeshtë. Gjatë gjithë kësaj Loriku më jep një dorë të madhe. I përdorur për të shkuar nga një modul në një tjetër dhe mbi të gjitha, për të ndjekur më mirë lëvizjet e mbrojtjes. Çdokush që e ka trajnuar di se sa e rëndësishme është që të kesh një lojtar si ai në ekip.”

-Ju folët për një tërheqe të madhe ndaj fanellës. Xhaka që mbron flamurin e Shqipërisë Etnike mund të jetë imazhi që shpjegon çdo gjë?

Granit Xhaka
Granit Xhaka

“Po, pa dyshim aty përfshihen të gjitha për krenarinë shqiptare dhe patriotizmin, ndonjëherë duke irrituar shumë kombe të Evropës Lindore.

-Taulant Xhaka mbron flamurin e Shqipërisë Etnike një natë të çmendur në Beograd. Dhe si ishte ajo natë në Beograd?

“Personalisht, unë kisha një frikë të madhe. Çështja e flamurit dhe betejën finale pasi ishte vetëm kashtë që thyen vazon. Por minutat e para ishin me të vërtetë të padurueshme. Unë nuk mund të ngrihesha nga stoli pasi kisha rrezik për t’u goditur nga objekte, rezervat u detyruan të benin nxehjen afër gjyqtarit anësor. Stadiumi, atëherë mos të flasim për këtë. Rregullat e sigurisë kishin degraduar përpara se të futej në fushë droni.”

A ka ndonjë mënyrë për t’u përgatitur për një lojë si kjo?

“Unë nuk e di me të vërtetë. U përpoqa në çdo mënyrë për të ftohur amnjentin, për të qetësuar të gjithë gjërat. Disa nga lojtarët e mi, Basha është i pari që më vjen në mendje, kishte humbur të afërmit gjatë luftës në Kosovë. Thjesht, koha nuk ishte e duhura për këtë ndeshje.”

-Në raundin kualifikues të Euro 2016 jeni në vendin e dytë me pikë me Danimarkën dhe keni një ndeshje më shumë se danezët. Kurioziteti fillestar duket se është bërë entuziazëm i papërmbajtshëm.

“Kështu, njerëzit ranë në dashuri me këtë ekip. Në çdo stadium të Europës ne mbështetemi nga tifozët, dhe kjo si rezultat i emigrantëve shqiptarë. Njëzet mijë tifozë shqiptarë për të parë në “Ferrara”, me rastin e ndeshjes Itali-Shqipëri, ishte diçka e papërshkrueshme. Shqiptarët që këndojnë himnin tonë kombëtar janë simbol i lidhjes së tyre me Italinë.”

image
-Ata janë gjithashtu të dashuruar me ju, në mars ju morët shtetësinë shqiptare nderi për merita sportive.

“Vërtetë, për mua kjo ishte me të vërtetë emocionuese. A mendoni se ata më thanë se, kur u sanksionua fitorja kundër Serbisë, mijëra njerëz dolën në rrugë dhe kënduan kore në nderin tim. Kjo është mënyra më e mirë për të më bërë mua të kuptoj se unë jam duke bërë punë të mirë, unë jam shumë i lumtur.”

Atëherë ju duhet të premtoni se do të ktheheni të na vizitoni përsëri kur të kualifikoheni në Kampionatin Europian?

“Premtoj.”

S'KA KOMENTE

Comments are closed.